Το σκάνδαλο των υποκλοπών και ειδικότερα ο τρόπος αντιμετώπισής του θα βαρύνουν τις όποιες μελλοντικές εξελίξεις.

Αυτό θα εξαρτηθεί από το εάν: (α) θα ρίξει φως στο θέμα ή αν θα αμαυρώσει τη θητεία της κυβέρνησης του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς και (β), εάν χρησιμεύσει ως ευκαιρία να γκρεμιστούν τα εμπόδια εντός του Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) την εμποδίζει να εκπληρώσει τη σωστή λειτουργία της ή αν, αντίθετα, καταλήξει να ενισχύσει και να στηρίξει αυτά τα εμπόδια.

Το θέμα απασχολεί ήδη τους οίκους αξιολόγησης, οι οποίοι θα αποφασίσουν εάν τα ελληνικά ομόλογα θα βγουν από την επικράτεια «σκουπίδια» το 2023 ή εάν η χώρα θα παραμείνει αποκλεισμένη από τις διεθνείς αγορές, σε ένα σχετικά απρόβλεπτο παγκόσμιο περιβάλλον.

Σε ό,τι αφορά τη δημοσιονομική πολιτική, ο προϋπολογισμός προβλέπεται να παραμείνει εντός του στόχου φέτος, κυρίως λόγω του πληθωρισμού. Ο πληθωρισμός, μαζί με τις διαδοχικές αυξήσεις των τιμών στα σούπερ μάρκετ, ενισχύει τα έσοδα από έμμεσους φόρους, λόγω των αμετάβλητων συντελεστών φόρου προστιθέμενης αξίας. Επιπλέον, συμβάλλει στη βελτίωση του λόγου του χρέους προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν: Το ονομαστικό ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 8,5% λόγω του πληθωρισμού και το πραγματικό ΑΕΠ κατά 4,5-5% ακόμη, φτάνοντας φέτος τα 200 δισ. ευρώ, περίπου όσο το 2011.

Ποια είναι τα άλλα πολύ καλά νέα; Ο πληθωρισμός ροκανίζει το χρέος της χώρας. Έχοντας σταθερό επιτόκιο γύρω στο 2%, πληρώνουμε μόνο 2% τόκους για 250 δισεκατομμύρια ευρώ χρέους στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) αντί του 8% που θα πληρώναμε αν δεν είχε καθοριστεί. Αυτό σημαίνει εξοικονόμηση 15 δισ. ευρώ το 2022, κάτι που δεν είναι καθόλου κακό.

Τα προβλήματα θα επεκταθούν στα επόμενα χρόνια, ξεκινώντας από το 2023, όταν η Ελλάδα συμφώνησε να παράγει πρωτογενές πλεόνασμα 1% του ΑΕΠ. Μπορούμε λοιπόν να υποθέσουμε ότι (βάσει της διαχρονικής ελληνικής παράδοσης) η δημοσιονομική σύσφιξη θα ξεκινήσει αμέσως μετά τις επόμενες εκλογές, εξέλιξη που θα εκπλήξει και θα προκαλέσει αντιδράσεις όχι μόνο από τους πιο ευάλωτους πολίτες, αλλά και από τους πλουσιότερους. συνηθίζουν να εισπράττουν επιδοτήσεις και είναι οι πιο σκληροί διεκδικητές των «δικαιωμάτων» τους. Αυτός είναι ο πρώτος κίνδυνος.

Εν τω μεταξύ, μεγάλο μέρος της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των ανέργων και των χαμηλών μισθών, θα έχει ήδη περάσει ένα δύσκολο φθινόπωρο. Φέτος, ο μισθός των 700 ευρώ του 2021 έγινε λιγότερο από 500 – η αξία της εργασίας έρχεται σε αντίθεση με τη γενική άνοδο των τιμών. Και πολύς θυμός έχει συσσωρευτεί στην κοινωνία. Αυτός είναι ο δεύτερος κίνδυνος.

Ακόμα κι αν η Ευρώπη αποφασίσει κάποια αξιόλογα μέτρα στήριξης για τα κράτη μέλη, αυτά πιθανότατα θα ανακουφίσουν τους κρατικούς προϋπολογισμούς – οι κρατικές δαπάνες για επιδοτήσεις θα αντικατασταθούν από κονδύλια της ΕΕ.

Σε αυτό το περιβάλλον έχει ξεσπάσει το σκάνδαλο των υποκλοπών. Λέγεται ότι η κοινωνία αδιαφορεί για το σκάνδαλο, ότι το μόνο που τη νοιάζει είναι τα οικονομικά της προβλήματα. Αν αυτή η σκέψη παρηγορεί κάποιους, ίσως υποτιμούν τη συνδυαστική επίδραση των παράνομων υποκλοπών με όλα τα άλλα προβλήματα και, κυρίως, τις συνέπειες μιας ηθικής περιφρόνησης για όσους εμπλέκονται ή ανέχονται τέτοιου είδους συμμορίες.

Σε μια δύσκολη στιγμή, όλα αυτά λειτουργούν για να αραιώσουν την πολιτική και την κοινωνία. Εδώ οι ξένοι παρατηρητές εντοπίζουν πολιτικούς κινδύνους. Η απάντηση της κυβέρνησης στο σκάνδαλο των υποκλοπών μπορεί να αποδειχθεί καταλύτης για την ελαχιστοποίηση ή τη μεγέθυνση αυτών των κινδύνων.

Η ελαχιστοποίηση των κινδύνων απαιτεί την επιλογή του μονοπατιού της διαφάνειας. Η παρακολούθηση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη κρίνεται παράνομη, δίνονται ειλικρινείς εξηγήσεις (ποιος το έκανε και γιατί), οι αρχές ερευνούν αν υποκλαπούν συνομιλίες και άλλων πολιτικών, αποδίδονται ευθύνες και αλλάζει το καθεστώς της ΕΥΠ.

Οι κίνδυνοι θα επιδεινωθούν εάν τα κεφάλια θάβονται στην άμμο: Η μυστικότητα έναντι της κοινοβουλευτικής επιτροπής που διερευνά τις υποκλοπές και οι ακροδεξιές εμπνευσμένες θεωρίες για εμπλοκή «σκοτεινών» ξένων δυνάμεων αποξενώνουν τους κεντρώους ψηφοφόρους και καταστρέφουν κάθε πιθανότητα Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία στις επόμενες εκλογές ή κυβέρνηση συνασπισμού.

Προς το παρόν, αυτή η τακτική μας κάνει να υποψιαζόμαστε ότι η «στρουθοκάμηλος» έχει γίνει ευάλωτη σε πιέσεις από όλες τις πλευρές, είτε πρόκειται για συνδικάτα, είτε για κεκτημένα συμφέροντα είτε για μέλη του κόμματος – που μιλούν ή σιωπούν, ανάλογα με τα πολιτικά παζάρια.

Από news