Ενώ η Ευρώπη και ολόκληρος ο κόσμος ζει με το άγχος ενός πυρηνικού «ατύχημα» που μπορεί να προκληθεί από τον εκδικητικό ρεβιζιονισμό του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, η Ελλάδα ζει με το άγχος ενός άλλου «ατύχημα» που θα μπορούσε να προκληθεί από τον επεκτατικό, οθωμανικής έμπνευσης ρεβιζιονισμό του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Ρώσος πρόεδρος έχει να αντιμετωπίσει αλλεπάλληλες ήττες στα πεδία των μαχών, αλλά και την άρνηση σημαντικού μέρους της ρωσικής κοινωνίας να γίνει αναλώσιμο στοιχείο της πολεμικής μηχανής. μια άρνηση που εκδηλώνεται μαζικά και ποικιλοτρόπως, παρά τον κίνδυνο σύλληψης και ποινικής φυλάκισης.

Ο βασικός του συνομιλητής, ο πρόεδρος της Τουρκίας, έχει τα δικά του σοβαρά προβλήματα. Το πιο σοβαρό από όλα –αν και ο ίδιος δεν θα το παραδεχόταν ποτέ– είναι ο πληθωρισμός, που πλέον ξεπερνά το 86%, που διαβρώνει τα ήδη πενιχρά εισοδήματα των Τούρκων πολιτών.

Στις αρχές του 2022, ο Ερντογάν διαβεβαίωνε τους Τούρκους ότι θα μείωνε γρήγορα τον πληθωρισμό σε μονοψήφια νούμερα, ενώ τηρούσε τη θεαματικά αποτυχημένη πολιτική των χαμηλών επιτοκίων – που υποτίθεται ότι υπαγορεύει το Κοράνι. Και αντί για το μονοψήφιο ποσοστό, η χώρα του μεταπηδά από το ένα αρνητικό ρεκόρ στο άλλο, οδεύοντας προς τριψήφιο πληθωρισμό.

Αυτό όμως δεν είναι καθόλου καλό ούτε για τους Τούρκους ούτε για τους Έλληνες, δεδομένου ότι η γεωγραφία και η ιστορία δένουν τους δύο γειτονικούς λαούς σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Για κάθε αύξηση του πληθωρισμού κατά 10 μονάδες, ο Ερντογάν, οι υπουργοί του και οι ακροδεξιοί κυβερνητικοί σύμμαχοί του με τη σειρά τους υψώνουν τη ρητορική τους με σοβινιστική οξύνοια και χυδαίο χλευασμό κατά της Ελλάδας.

Το τέχνασμα του εθνικισμού δεν μειώνει τον πληθωρισμό που στραγγίζει τη λίρα, αλλά επιτρέπει σε στελέχη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) να ανταγωνιστούν την πολεμική, επεκτατική συζήτηση του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, του ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Υπάρχουν φυσικά και δημοκρατικοί Τούρκοι πολιτικοί, υποστηρικτές της ειρήνης και των σχέσεων καλής γειτονίας με την Ελλάδα. Αλλά είναι φυλακισμένοι ή έχουν μεταναστεύσει.

Ο δηλητηριώδης λόγος που κυριαρχεί στην Τουρκία με την αφόρητη λογοκρισία και τη χειραγώγηση των μέσων ενημέρωσης είναι γελοία αλαζονικός και παιδικά καταχρηστικός. Ακούγεται αρχαϊκό, σχεδόν πρωτόγονο, σαν να έχουμε μείνει αιώνες ή και χιλιετίες πίσω, όταν οι αντίπαλοι προκαλούσαν ο ένας τον άλλο πετώντας βάναυσες ύβρεις.

Από news