Η ηλικία του θύματος θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτρεπτικά, για να τους δώσει έναν λόγο να κρίνουν καλύτερα την απόφασή τους, να αναλογιστούν τον τραυματικό αντίκτυπο όλων αυτών που ειπώθηκαν και ό,τι γράφτηκε. Ωστόσο, για άλλη μια φορά, ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχαν αφήσει περιθώρια για δεύτερη σκέψη. Κανένας δισταγμός, καμία φροντίδα για τον πόνο των άλλων, ακόμα κι αν με τις πράξεις τους εξέθεσαν –για δεύτερη φορά– ένα 12χρονο κορίτσι.

Ορισμένοι δημοσιογράφοι δεν έμειναν ικανοποιημένοι στην αναπαραγωγή, λέξη προς λέξη, όλων όσων είπε η κοπέλα από τον Κολωνό στην κατάθεσή της στους αστυνομικούς, αλλά δημοσίευσαν φωτογραφίες από ολόκληρες σελίδες της δικογραφίας στο διαδίκτυο. Ακόμα κι αν προσπάθησαν να διεκδικήσουν αυτά τα αντίγραφα ως κάποιου είδους τρόπαιο, μια υποτιθέμενη αποκλειστική ιστορία, η πρακτική τους ήταν ένδειξη απροσεξίας και τεμπελιάς. Δεν μπήκαν καν στον κόπο να αξιολογήσουν αυτά που διάβασαν, να φιλτράρουν τις πληροφορίες, να εξετάσουν την ευαλωτότητα του θύματος και την πιθανότητα επανατραυματισμού του. Άλλωστε, ο στόχος τους σε περιπτώσεις όπως αυτή δεν είναι να ενημερώσουν, αλλά να τροφοδοτήσουν τα ηδονοβλεψικά ένστικτα του κοινού τους.

Πώς θα μπορούσε το παιδί να εμπιστευτεί οτιδήποτε άλλο στην αστυνομία, αφού όλα όσα συζήτησαν – υποτίθεται εμπιστευτικά – μοιράζονται αργότερα σε οθόνες υπολογιστών και τηλεοράσεις; Πέρα από το στίγμα για το ίδιο το παιδί, αυτή η πρακτική θα μπορούσε ακόμη και να διακινδυνεύσει να βυθίσει το περαιτέρω χτίσιμο της υπόθεσης, επηρεάζοντας μελλοντικές μαρτυρίες παρακολούθησης. Αυτό που είναι πάντα σημαντικό σε περιπτώσεις όπως αυτή είναι η εμπιστοσύνη του θύματος να παραμένει απαραβίαστη, να το κάνει να αισθάνεται ασφαλές, να κάνει την κατάθεσή του όσο το δυνατόν πιο εκτεταμένη. Με βάση το θεσμικό πλαίσιο, ο 12χρονος θα έπρεπε να έχει δώσει μία και μόνο μία κατάθεση και αυτή όχι στο Αστυνομικό Μέγαρο Αττικής αλλά στο σπίτι των παιδιών που υπάγεται στην αρμοδιότητα του υπουργείου Δικαιοσύνης. Δεν είναι ακόμη σαφές γιατί επιλέχθηκε αυτή η διαδρομή.

Η τυφλή αναπαραγωγή ολόκληρων φακέλων δεν είναι, δυστυχώς, νέα τάση, όπως το γεγονός ότι οι πολλές κάμερες που περιμένουν έξω από το σπίτι του θύματος δεν αποτελεί ασυνήθιστη απόκλιση από την κάλυψη άλλων παρόμοιων υποθέσεων. Είναι ο κανόνας. Πριν από λίγα χρόνια, δόθηκαν στη δημοσιότητα ολόκληρα ανεπεξέργαστα κομμάτια της ομολογίας ενός άνδρα που είχε σκοτώσει την 4χρονη κόρη του, Άννυ Μπορίσοβα, σε ένα υπόγειο στην οδό Μιχαήλ Βόντα. Οι συντάκτες φρόντισαν πολύ να παρουσιάσουν κάθε μακάβρια λεπτομέρεια της αφήγησής του. Έχει ξαναγίνει και θα ξανασυμβεί, όσο κάποιοι συνεχίζουν να αρνούνται να μπουν στη θέση του άλλου.

Από news