Το πολιτικό μας σύστημα έχει ενεργοποιήσει όλο και περισσότερο τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες τα τελευταία χρόνια για να εξετάσει ζητήματα που προκύπτουν από διάφορες πολιτικές δραστηριότητες ή κατηγορίες για οικονομικό σκάνδαλο που εμπλέκονται πολιτικοί.

Οι εξεταστικές επιτροπές του Κοινοβουλίου – οι οποίες κατοχυρώνονται στο σύνταγμα – έχουν συχνά απαντήσει σε σοβαρές πολιτικές αντιπαραθέσεις για μια σειρά θεμάτων, από προγράμματα αμυντικών προμηθειών και δημόσιες συμβάσεις μέχρι θέματα θεσμικών λειτουργιών, πολιτικές παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη κ.λπ. συγκαλείται επιτροπή για να εξετάσει ισχυρισμούς ότι η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) είχε εντολές παρακολούθησης πολιτών και ότι τα τηλέφωνα πολιτών υποκλοπούνταν μέσω λογισμικού που η ΕΥΠ αρνείται ότι είχε στην κατοχή της.

Το θέμα της επιτήρησης είναι, από τη φύση του, φορτωμένο, με σοβαρές θεσμικές επιπτώσεις, και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Κοινοβούλιο έχει καθήκον να εξετάσει αυτούς τους ισχυρισμούς. Αλλά τι ακριβώς μπορεί να ελπίζει να ερευνήσει μια τέτοια επιτροπή; Μπορεί ασφαλώς να διερευνήσει εάν η ΕΥΠ ενεργούσε εντός των ορίων του νόμου –που μπορεί να είναι αδιαφανής από πρακτική άποψη, για να μην πω ευαίσθητη– και να αντιμετωπίσει τις δραστηριότητες άλλων κύκλων που πραγματοποιούν παράνομες βρύσες για άλλους σκοπούς, οι οποίοι δεν είναι προφανείς αλλά είναι κατάφωρη παραβίαση του συντάγματος και του κράτους δικαίου.

Είναι δύσκολο να εξεταστεί το τελευταίο ελλείψει συγκεκριμένων κατηγοριών και απτών αποδεικτικών στοιχείων, αλλά αξίζει να εξακριβωθεί αν χρειάζεται μια τέτοια έρευνα. Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένα την ΕΥΠ, δεν υπάρχει τίποτα απλό για να εξακριβωθεί εάν οι ενέργειές της παραβίασαν το νόμο. Πώς μπορεί η επιτροπή, για παράδειγμα, να κάνει διάκριση μεταξύ του τι είναι στην πραγματικότητα ζήτημα εθνικής ασφάλειας και του τι είναι μια βρύση που πραγματοποιείται μόνο στο όνομα της εθνικής ασφάλειας; Και πώς μπορούν τέτοιες εμπιστευτικές πληροφορίες να μεταφερθούν σε μια δημόσια διαδικασία όπου οι διαρροές είναι συχνές;

Δεδομένων αυτών των γεγονότων, η σύγκληση εξεταστικής επιτροπής για τους ισχυρισμούς του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη και του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη μπορεί να είναι ουσιώδης για την κοινοβουλευτική διαδικασία, αλλά είναι απίθανο να αποφέρει απτά αποτελέσματα. Ο λόγος είναι ότι πρόκειται για ένα θέμα που δεν επιδέχεται πολιτική χειραγώγηση, όπως συνέβη με πολλά θέματα που είχαν τεθεί σε τέτοιες επιτροπές στο παρελθόν. Ως εκ τούτου, αντί να συγκληθεί μια ερευνητική επιτροπή μόνο για χάρη του, θα ήταν καλύτερο η κυβέρνηση, για αρχή, και όλα τα άλλα κόμματα να αντιμετωπίσουν την έρευνα με τη σοβαρότητα που της αξίζει. Διαφορετικά, θα είναι απλώς ένα σύνολο όχι τίποτα, για άλλη μια φορά.

Από news