Η ύπαρξη οικονομικών ανισοτήτων είναι διαχρονικό φαινόμενο, αλλά τα στοιχεία της Έρευνας Οικογενειακού Προϋπολογισμού με βάση τα έσοδα και τις δαπάνες του 2021, που ανακοίνωσε την Πέμπτη η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), αποκαλύπτουν ουσιαστικά ότι ο δεύτερος χρόνος της πανδημίας, με Οι βαριές οικονομικές συνέπειες και η έναρξη της πληθωριστικής κρίσης διεύρυναν περαιτέρω το χάσμα.

Φαίνεται ότι ό,τι ξοδεύει ένα φτωχό νοικοκυριό για φαγητό σε ένα μήνα ένα πλούσιο νοικοκυριό ξοδεύει για ρούχα και υπόδηση. Το κόστος μεταφοράς ενός πλούσιου νοικοκυριού αποτελεί το 84% της συνολικής μηνιαίας δαπάνης ενός πολύ φτωχού νοικοκυριού. Ταυτόχρονα, τα στοιχεία δείχνουν ότι τα πολύ φτωχά νοικοκυριά βασίζονται μόνο στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, καθώς συνολικά μόνο το 0,9% των δαπανών τους κατευθύνεται στην εκπαίδευση, με τις ψυχαγωγικές και πολιτιστικές δραστηριότητες να έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της ΕΛΣΤΑΤ, το μερίδιο της μέσης ισοδύναμης δαπάνης (αγορές, τρέχουσες τιμές) του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού είναι 5,2 φορές μεγαλύτερο από το μερίδιο του φτωχότερου 20% του πληθυσμού (από 4,8 για το 2020). Αν και η απόσταση μειώνεται σε 4,1 φορές όταν το λεγόμενο έμμεσο κόστος συμπεριλαμβάνεται στην καταναλωτική δαπάνη, η οποία περιλαμβάνει αγαθά και υπηρεσίες που μπορεί να έχει ένα νοικοκυριό από τη δική του παραγωγή ή αποθήκη, το γεγονός παραμένει ότι είναι ακόμη μεγαλύτερη σε σύγκριση με το αντίστοιχο 2020 (3,5 φορές).

Τα νοικοκυριά στο φτωχότερο 20% του πληθυσμού αύξησαν τις δαπάνες τους σε σύγκριση με το 2020 κατά 2,6%, ενώ τα νοικοκυριά στο πλουσιότερο 20% του πληθυσμού τις αύξησαν κατά 10,7%, με τη μηνιαία αντίστοιχη δαπάνη για το πρώτο να ανέρχεται σε μόλις 336 ευρώ και για το τελευταίο σε 1.744,24 €.

Τα πολύ φτωχά νοικοκυριά ξοδεύουν περισσότερο από το ένα τρίτο του μηνιαίου προϋπολογισμού τους (34,8%) για την αγορά τροφίμων, ενώ το αντίστοιχο μερίδιο για το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού ανέρχεται σε μόλις 13,9%. Σε απόλυτους αριθμούς που μπορεί να είναι υπερδιπλάσιοι στη δεύτερη περίπτωση (117 € έναντι 243 € σε ισοδύναμη δαπάνη), αλλά η επιβάρυνση στην πραγματικότητα, ειδικά από την αύξηση των τιμών των τροφίμων, είναι πολύ μεγαλύτερη για τα φτωχά νοικοκυριά. Το γεγονός, για παράδειγμα, ότι φέτος οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν κατά 13% θέτει ζήτημα επιβίωσης για τις οικονομικά ευάλωτες ομάδες της ελληνικής κοινωνίας.

Από news