Το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης προετοιμάζεται για έναν σκληρό χειμώνα. Ο πόλεμος συνεχίζει να μαίνεται στην Ουκρανία και το Κρεμλίνο τον έχει μετατρέψει σε ενεργειακό όπλο με στόχο να βυθίσει τις ευρωπαϊκές οικονομίες σε ύφεση και να δημιουργήσει πολιτική αναταραχή, προς όφελος της Ρωσίας. Νέες, πιο μεταδοτικές παραλλαγές του κορωνοϊού αναμένεται να επιφέρουν αναζωπύρωση της πανδημίας και η κλιματική αλλαγή επιδεινώνει την ενεργειακή κρίση, δοκιμάζοντας τις κυρίως γηρασμένες υποδομές της Ευρώπης και στέκεται εμπόδιο στους στόχους μείωσης των εκπομπών. Αυτοί οι παράγοντες μαζί δίνουν μια μάλλον ζοφερή εικόνα για το πώς μοιάζει το νέο κανονικό – και ολοκληρώνοντας όλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι ένα ελάφι που πιάστηκε στους προβολείς.

Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν είπε στους Γάλλους να προετοιμαστούν για θυσίες (για πολλούς αυτές θα είναι μεγαλύτερες από άλλες) και κάλεσε τους υπουργούς του να μην υποκύψουν στις σειρήνες του λαϊκισμού. Το Βερολίνο έχει εισαγάγει ένα ριζικό σχέδιο εξοικονόμησης ενέργειας με περικοπές στην ιδιωτική κατανάλωση και επαναφέρει υποχρεωτικά τεστ και μάσκες από την 1η Οκτωβρίου για τη διαχείριση της πανδημίας. Και η ανησυχία για την ύφεση –η οποία αποτελεί απειλή ακόμη και για τις πιο προηγμένες οικονομίες– είναι ευρέως διαδεδομένη.

Η Ελλάδα φαίνεται να είναι η εξαίρεση σε όλα αυτά. Τα μηνύματα που στέλνει είναι ότι προστατεύεται από όλες τις πλευρές, η οικονομία της ανθεί και ο Covid-19 δεν αποτελεί πλέον πραγματικό πρόβλημα. Η Ελλάδα, σύμφωνα με αυτή τη χαλαρή αφήγηση, είναι μια χαρά, και όλα είναι υπό έλεγχο. Ωστόσο, αυτό απέχει πολύ από το να ισχύει. Υπάρχει μεγάλη προσοχή στις επιδοτήσεις, αλλά η στάση είναι χαλαρή όσον αφορά όλα τα άλλα –τα μεγάλα και σημαντικά θέματα–.

Πάρτε, για παράδειγμα, την πολιτική της κυβέρνησης για την ενέργεια: 12 δισεκατομμύρια ευρώ (ή 6%) του ΑΕΠ θα δαπανηθούν για επιδοτήσεις ηλεκτρικής ενέργειας φέτος, εκ των οποίων 2 δισεκατομμύρια ευρώ θα προέλθουν από τον προϋπολογισμό. θα ωφεληθούν όλοι, πλούσιοι και φτωχοί, κύριες κατοικίες και εξοχικές κατοικίες. Δεν καταβάλλεται προσπάθεια περιορισμού της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας, κάτι που είναι απλώς το σωστό τώρα, δεδομένου ότι οι προμήθειες φυσικού αερίου –και, ως εκ τούτου, οι δυνατότητες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας– δεν είναι καθόλου εγγυημένες. Τίποτα δεν γίνεται για την ενίσχυση των δικτύων μεταφορών και διανομής, παρόλο που η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές μπορεί να παραχθεί αλλά να μην μεταφερθεί επαρκώς και από τα δίκτυα μεταφορών που έχουμε διαρρέουν το 17% του φορτίου τους στη διαδικασία – διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Βλέπουμε σήμερα το είδος του εφησυχασμού που καλλιεργήθηκε (σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας αλλά και της κυβέρνησης) από την λανθασμένη αντίληψη ότι κάθε κρίση μπορεί να αντιμετωπιστεί ρίχνοντας χρήματα σε αυτήν, ότι μπορείτε να πάρετε χρήματα από το μαξιλάρι που δημιούργησε ο πρώην αναπληρωτής Υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Χουλιαράκη, μπορείτε να αξιοποιήσετε τις αγορές που είναι ευτυχείς να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα και στη συνέχεια να τα ρίξουν στην αγκαλιά της Κριστίν Λαγκάρντ και μπορείτε να αρχίσετε να πετάτε περίπου δισεκατομμύρια ευρώ χωρίς ομοιοκαταληξία ή λόγο. Και όταν σταματήσουν οι αγορές, μπορείτε πάντα να μαζέψετε περισσότερα χρήματα από φόρους. Τι γίνεται όμως όταν ο χρόνος και τα χρήματα τελειώνουν;

Από news