Σε μια εμπνευσμένη ομιλία στο Athens Democracy Forum χθες, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περιέγραψε την πορεία της δημοκρατίας από την αρχαία Αθήνα μέχρι σήμερα, σημειώνοντας τις επιτυχίες, τις ατέλειές της, τις υποχωρήσεις της και τις τρέχουσες προκλήσεις της. Κατέληξε με την ανάγκη η Ευρώπη να εξασφαλίσει το μέλλον των επόμενων γενεών.

«Αυτή είναι η ουσία του μακρινού ταξιδιού της δημοκρατίας. Πρόκειται για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο μέλλον μας», είπε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, μιλώντας στη Στοά του Αττάλου.

Αναφερόμενος σε απειλές όπως η απολυταρχία, η ανισότητα και η κλιματική κρίση, η φον ντερ Λάιεν σημείωσε: «Όλες οι δημοκρατίες βρίσκονται σε συνεχή εξέλιξη, συμπεριλαμβανομένης της Ένωσής μας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οικοδομήθηκε στην υπόσχεση της «ενότητας στην πολυμορφία». Αλλά αυτή η υπόσχεση δεν έχει ακόμη επιτευχθεί πλήρως. Ο δρόμος προς την πλήρη ισότητα για όλους τους πολίτες είναι ακόμη μακρύς». Μίλησε για ρατσισμό και αντισημιτισμό, για παραβίαση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων σε μέρη της Ένωσης, για απειλές κατά του κράτους δικαίου και της δικαστικής ανεξαρτησίας, της διαφθοράς.

«Ως θεματοφύλακες της Συνθήκης, είναι υποχρέωσή μας να δράσουμε», είπε. «Μπορεί να υπάρχουν διαφωνίες, μερικές φορές ακόμη και σοβαρές διαφωνίες, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία από εμάς πιστεύουμε ότι η Ευρώπη είναι η μοίρα μας».

Αλλά ίσως αυτή η κοινή κατανόηση δεν είναι πλέον τόσο ισχυρή όσο πολλοί από εμάς θα θέλαμε. Διότι η μεγαλύτερη απειλή που αντιμετωπίζει σήμερα η Ένωση βρίσκεται στα ίδια της τα θεμέλια.

Η Ένωση χτίστηκε στην κοινή αντίληψη ότι το σύνολο ήταν μεγαλύτερο από τα μέρη της. Ωστόσο, σε έναν αυξανόμενο αριθμό χωρών βλέπουμε την άνοδο πολιτικών δυνάμεων που βασίζουν τη δύναμή τους στον αποκλεισμό τμημάτων της κοινωνίας, που καλλιεργούν διχασμό στο εσωτερικό και στις σχέσεις με άλλα έθνη.

Αυτό αποτελεί άμεση απειλή για τα δεσμά εμπιστοσύνης που επιτρέπουν στα κράτη-μέλη να παραδώσουν μέρος της κυριαρχίας τους στην Ένωση. Αυτό θα οδηγήσει σε ευκαιριακές συμμαχίες, αποδυναμώνοντας περαιτέρω τους κοινούς στόχους, αρχές και πρακτικές.

Σε αυτό το κλίμα, κάθε ενέργεια που στοχεύει στη διατήρηση των χωρών σε ευθυγράμμιση «νομιμοποιεί» τη μεγαλύτερη αυτονομία των «διαφωνούντων» και υπονομεύει την εμπιστοσύνη, την ενότητα και τους θεσμούς. Το πώς θα λυθεί αυτό το πρόβλημα θα καθορίσει το μέλλον της δημοκρατίας και της Ευρώπης.

Από news