Ήταν σίγουρα μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Η πανδημία γονάτισε πολλούς επαγγελματικούς τομείς –μερικούς περισσότερους από άλλους– ειδικά όταν αποφασίστηκε να κρατηθούν οι άνθρωποι στο σπίτι. Ο τομέας τροφίμων και ποτών, και οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτόν – νέοι ως επί το πλείστον – βρέθηκαν σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση.

Γνωρίζοντας ότι για πολλούς ήταν θέμα επιβίωσης, η υπόλοιπη κοινωνία έδειχνε συμπόνια και συχνά έκλεινε τα μάτια. Σε ό, τι? Στην κατάφωρη περιφρόνηση των νόμων και των κανονισμών από ορισμένα άτομα στις επιχειρήσεις καφέ, εστιατορίων και μπαρ, στα οποία παραχωρήθηκε επιπλέον δημόσιος χώρος από την κυβέρνηση και τις δημοτικές αρχές και πήραν αυτό το προνόμιο για carte blanche να καταλάβουν όσο περισσότερο χώρο μπορούσαν. Τα παραδείγματα είναι αχαλίνωτα στην Αθήνα –και ιδιαίτερα σε δημοφιλείς συνοικίες όπως το Παγκράτι, το Κολωνάκι, η πλατεία Αγίας Ειρήνης, το Κουκάκι κ.λπ.– στη Θεσσαλονίκη και, φυσικά, σε όλους τους μεγάλους τουριστικούς προορισμούς.

Δημόσιες πλατείες που καταβροχθίστηκαν, πεζοδρόμια που έγιναν εμπόδια, πεζόδρομοι γεμάτοι με τραπέζια, καρέκλες, ομπρέλες και διάφορα αυτοσχέδια καταφύγια ενάντια στα στοιχεία – ένα τέτοιο ανυπόφορο χάος έγινε μέρος της καθημερινής ζωής για χιλιάδες κατοίκους και ειδικά σε μέρη της πόλης όπου ο δημόσιος χώρος ήταν ήδη σε έλλειψη και θεωρούνταν πολυτέλεια. Σε αρκετές περιπτώσεις, εξάλλου, αυτός ο περιορισμένος δημόσιος χώρος παραβιάστηκε με απίστευτη έπαρση, με απόλυτη περιφρόνηση βασικών κανόνων, «λόγω της κατάστασης».

Η τελευταία περίοδος χάριτος υποτίθεται ότι έληγε καθώς πλησίαζε το τέλος του Σεπτεμβρίου. Οι επιχειρήσεις κρατούσαν την ανάσα τους και άσκησαν όσο περισσότερη πίεση μπορούσαν, σε όποιον μπορούσαν, να διατηρήσουν τις υψηλότερες ποσοστώσεις. Αυτή τη φορά οι ιδιοκτήτες εστιατορίων, μπαρ και καφέ επικαλέστηκαν τον αντίκτυπο της ενεργειακής κρίσης, η οποία, συμφωνούμε όλοι, είναι αρκετά αδίστακτη και θα βάλει πολλές επιχειρήσεις σε νέα δοκιμασία. Η κυβέρνηση ανταποκρίθηκε στην επιθυμία τους και συμφώνησε σε νέα επέκταση για την αυξημένη χρήση του δημόσιου χώρου για υπαίθριους χώρους εστίασης και ποτού.

Τα τραπέζια που εμφανίστηκαν στην κορύφωση της πανδημίας είναι εδώ για να μείνουν, μέχρι τις 15 Ιανουαρίου αυτή τη φορά. Η «καυτή πατάτα» έχει πλέον περάσει στις δημοτικές αρχές, οι οποίες θα αποφασίσουν ποιανού η αίτηση για περισσότερες θέσεις θα γίνει δεκτή και πόσο θα υπερβούν τα υπάρχοντα όρια, αλλά και οι οποίες είναι υπεύθυνες για τη διασφάλιση της επιβολής των νόμων και των ορίων. Το βάρος της διατήρησης των επιχειρήσεων υπό έλεγχο βαρύνει ακριβώς αυτές.

Ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να επιτρέπονται τα καθίσματα σε μέρη όπου υπάρχει άφθονο χώρο. Αλλά όταν πρόκειται για στενά πεζοδρόμια και μικρά πάρκα και πλατείες, ένα μέτρο που λαμβάνεται ως απάντηση σε μια ειδική κατάσταση δεν πρέπει να χρησιμεύει ως άλλοθι για κατάφωρη κατάχρηση των κανόνων. Ειδικά το κέντρο της Αθήνας έχει υποστεί το βάρος τόσων πολλών ασθενειών και η ταλαιπωρία των κατοίκων της δεν πρέπει να παραταθεί άλλο.

Από news