Δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά τα ζυμαρικά με αστακό φαίνεται να είναι ξανά στο μενού σε πολλά μέρη, ξανά στη μόδα. Το ερώτημα είναι αν αυτό σημαίνει ότι επιστρέφουμε επίσης στις παλιές καλές μέρες της αφθονίας. Η ανάπτυξη είναι καλή για τη χώρα και τους πολίτες της. Η ανάπτυξη δημιουργεί πλούτο και αυτός πρέπει να είναι ο στόχος. Καθώς, ωστόσο, έχουμε ήδη βιώσει απεριόριστη ανάπτυξη στο παρελθόν και διανύουμε μια περίοδο αδηφάγου κατανάλωσης, επιδεικτικών δαπανών, πειρατικού καπιταλισμού, με πλήρη έλλειψη αυτοσυγκράτησης ή μετριοπάθειας, θα ήταν καλό να θυμηθούμε πώς αυτή η περίοδος φαινομενικά ατελείωτης ευημερίας τελείωσε.

Σαν ένα σφιχτά τυλιγμένο πηνίο, η ελληνική οικονομία ανακάμπτει από μια μακρά περίοδο συρρίκνωσης. Είναι εκπληκτικό ότι φτάσαμε από την ανεργία ρεκόρ σε επιχειρήσεις που δεν μπορούσαν να βρουν αρκετό προσωπικό. Οι επενδύσεις που γίνονται στον τουρισμό, τα ακίνητα και την ενέργεια είναι σημαντικές. Μεγάλες ξένες εταιρείες κάνουν το βήμα μετά από δεκαετίες σκεπτικισμού και επενδύσεων στην Ελλάδα, ενώ άλλες, τρομαγμένες από την προοπτική της αστάθειας, περιμένουν τα εκλογικά αποτελέσματα. Αναδύεται μια νέα γενιά επιχειρηματιών που φαίνεται να είναι καθοδηγούμενη και επαγγελματική – απλά κοιτάξτε τον τουριστικό τομέα και όλες τις μικρές εξαγωγικές εταιρείες που επέζησαν της κρίσης και συνεχίζουν να αυξάνουν τον κύκλο εργασιών τους.

Τούτου λεχθέντος, υπάρχουν επίσης πολλά “εύκολα” χρήματα που κυκλοφορούν. Πολλά μετρητά διοχετεύθηκαν στην αγορά κατά τη διάρκεια του lockdown για τον Covid. Κάποιοι πήγαν σε παραγωγικές επενδύσεις, κάποιοι σπαταλήθηκαν σε καμπάνες και σφυρίχτρες. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα και των δύο: από τον εστιάτορα που αγόρασε μια νέα κουζίνα και εξοπλισμό εξαερισμού μέχρι τον ιδιοκτήτη ενός πάρκινγκ που πήρε πολύ περισσότερα από όσα έπρεπε και τα ξόδεψε για να επιδεικνύεται στους γείτονες. Υπάρχουν επίσης όλα τα λεφτά στη παραοικονομία, τα οποία καμία τρόικα δεν κατάφερε να τιθασεύσει. Όλοι αναρωτιόμαστε από πού προέρχονται τόσα χρήματα –χωρίς προφανή προέλευση ή ταυτότητα–. Ποιοι είναι όλοι αυτοί οι τύποι με τεράστια SUV με φώτα που αναβοσβήνουν ή αυτοί που ελέγχουν τη μεγάλη offshore εταιρεία που κάποτε γνωρίζαμε ως Μύκονος;

Σίγουρα, τα ζυμαρικά με αστακό είναι ένα νόστιμο πιάτο και δεν πρέπει να το δαιμονοποιούμε. Αλλά η επιστροφή στις μέρες της αφθονίας που οδηγείται από το εύκολο ή αδήλωτο χρήμα, από χρήματα που έχουν έρθει από τα κρατικά ταμεία, είναι κάτι που πρέπει να μας τρομάζει. Θα πρέπει να μας τρομάζει γιατί είναι πολύ ταραγμένοι καιροί και πράγματα που μπορεί να ήταν ανεκτά πριν από 20 χρόνια μπορεί να προκαλέσουν έντονες αντιδράσεις στην κοινωνία, ακόμα και εκρήξεις. Αλλά και επειδή έχουμε ήδη χορτάσει – και μας έχει κολλήσει στα μούτρα, με απαίσιο κόστος.

Από news