Ο μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος έγινε το πιο πολυσυζητημένο πρόσωπο στα social media και τις ειδήσεις την Παρασκευή και όχι μόνο για τους ευνόητους λόγους. Οι αβάσιμοι ισχυρισμοί του σε σχόλια στον τηλεοπτικό σταθμό Skai, στα οποία υποστήριξε ότι είναι γελοίο να λέει κανείς ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να βιαστούν χωρίς να το θέλουν και δεν μπορούν να μείνουν έγκυες κατά τη διάρκεια βιασμού χωρίς να παίξουν κάποιο ρόλο, προκάλεσαν έκρηξη αντιδράσεων σε όλο το πολιτικό φάσμα, αλλά και από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Τα σχόλια του Χρυσοστόμου καταδικάστηκαν ως «προσβολή για την ανθρωπότητα» συνολικά και ιδιαίτερα για τις γυναίκες και τα θύματα βιασμού. Η Ιερά Σύνοδος είπε ότι οι ισχυρισμοί του επισκόπου «αμαυρώνουν και είναι κατάφωρα άδικοι για τις ουσιαστικές πρωτοβουλίες και το σιωπηλό έργο της Εκκλησίας».

Ο μητροπολίτης έκανε τα σχόλιά του –τα οποία, διευκρίνισε, «εξέφρασε την προσωπική του άποψη»– στο πλαίσιο συζήτησης για το κήρυγμα που πρόκειται να γίνει σε όλους τους ελληνορθόδοξους ναούς της χώρας στις 8 Σεπτεμβρίου, μεταφέροντας τη θέση της Εκκλησίας κατά άμβλωση. Και αυτό μας φέρνει στην τρομακτική σκέψη ότι ίσως αυτός ο υψηλόβαθμος κληρικός εξέφραζε μια άποψη που μπορεί να είναι πιο διαδεδομένη στην κοινωνία από όσο νομίζουμε. Γιατί εκτός από τα εξωφρενικά πράγματα που είπε για βιασμό, προέβαλε και μερικά πολύ ανησυχητικά επιχειρήματα. Όπως ότι η Ιερά Σύνοδος έχει υποχρέωση να «προσέχει την κοινωνία» και να υιοθετεί μέτρα που θα λειτουργήσουν προς όφελος των Χριστιανών. Ή ότι «όταν αναμένεται στην εποχή μας να σεβόμαστε ένα ζώο που έχει πληγεί από κάποιον, όταν έχουμε τόσο χαμηλό ποσοστό γεννήσεων, πώς μπορούμε να ανεχτούμε την καταστροφή ενός βρέφους, ενός παιδιού, του οποίου η ζωή ξεκίνησε από τη στιγμή που συνελήφθη;»

Το σκεπτικό που εφαρμόζεται για την υπεράσπιση του αναφαίρετου δικαιώματος στην άμβλωση μπορεί να είναι σταθερό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι άτρωτο. Πρέπει συνεχώς να έρχεται αντιμέτωπος με ένα στέρεο τείχος δογμάτων και προκαταλήψεων, στο οποίο όχι μόνο εμπλέκεται βαθιά η Εκκλησία, αλλά και ένα μέρος της επιστημονικής κοινότητας.

Αν η Ιερά Σύνοδος ήταν πραγματικά ειλικρινής στην επιθυμία της να «καταδικάσει απερίφραστα» κάθε «προσβολή στην ανθρωπότητα», δεν θα έπρεπε ποτέ να στείλει την εγκύκλιο απαιτώντας από τους κληρικούς της να διαβάσουν το κήρυγμα κατά των αμβλώσεων στις εκκλησίες τους. Δεν θα έπρεπε ποτέ να έχει προκαλέσει νέα διαμάχη για ένα ζήτημα που έχει ρυθμιστεί εδώ και καιρό από το κράτος. Και αυτό δεν είναι μόνο για να μην αδικείται βαριά το «σιωπηλό έργο της Εκκλησίας». Αλλά κυρίως για να μην δοθεί ώθηση στο θορυβώδες έργο όσων επιδιώκουν την κατάργηση των πολιτικών ελευθεριών. Ο βιασμός έρχεται σε πολλές διαφορετικές μορφές – και είναι όλες απεχθής.

Από news