«Οι Τούρκοι είναι πάντα πολύ φιλικοί», συμφωνούν σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του Καστελλόριζου όταν ρωτήθηκαν από την Καθημερινή, και πολλοί συνεχίζουν να δείχνουν τη Γωγώ και τον Κερέμ.

Δεν ξέρω αν φταίει η πείνα μου, αλλά δεν νομίζω ότι έχω δει πιο λαχταριστά τηγανητά καλαμάρια από αυτά να βγαίνουν από το τηγάνι της Γωγώς στην κουζίνα της ταβέρνας Αθηνά. Όπως όλες οι άλλες ταβέρνες και καφετέριες στο Καστελλόριζο, είναι κατάμεστο. Φαίνεται ότι όλοι βρέθηκαν στα καλύτερα της Κυριακής για την επίσκεψη της Ελληνίδας Προέδρου Κατερίνας Σακελλαροπούλου στο νησί του νοτιοανατολικού Αιγαίου καθώς γιορτάζει την επέτειο της απελευθέρωσής του. Ακόμα και μια χελώνα μας τιμά με την παρουσία της, κολυμπώντας ανάμεσα στις ψαρόβαρκες του λιμανιού ελπίζοντας για ένα σνακ.

“Ετοιμος!” Λέει η Γωγώ καθώς τοποθετεί το πιάτο στον πάγκο σερβιρίσματος, πριν γυρίσει προς το μέρος μου και με ρωτήσει: «Λοιπόν, ποιος σου είπε για μένα;» Η απάντηση είναι πολλοί άνθρωποι. Η ιστορία της Γωγώ, μιας Ελληνίδας, και του Κερέμ, ενός Τούρκου – που γνώρισαν, ερωτεύτηκαν, παντρεύτηκαν και ζουν στο νησί τους τελευταίους έξι μήνες παρά την αγανάκτηση, την οργισμένη ρητορική και τα εχθρικά μέσα ενημέρωσης είναι μια ιστορία των νησιωτών αγαπώ να πω.

«Έρχομαι εδώ από το 1999 και δεν φοβήθηκα ποτέ», μου είπε νωρίτερα η Σωτηρία Δανιηλίδου καθώς καθίσαμε για καφέ στο λιμάνι του Καστελλόριζου, που απέχει περίπου 2 χιλιόμετρα από τις τουρκικές ακτές και είναι ένα από τα hot σημεία του Αιγαίου. Προφανώς δεν αισθάνεται πολύ άνετα να μιλάει στον Τύπο. Οι άνθρωποι στο νησί έχουν επανειλημμένα δηλώσει ένα πράγμα και έχουν αναφέρει κάτι άλλο. Ο φόβος πουλάει.

«Ο γιος μου και η γυναίκα του μένουν εδώ στο Καστελλόριζο εδώ και χρόνια και δεν είχαν ποτέ κανένα πρόβλημα», προσθέτει η Άννα Μαρτάλα από το διπλανό τραπέζι.

«Οι Τούρκοι είναι πάντα πολύ φιλικοί», συνέχισε η Δανιηλίδου. «Έχουμε κάνει ακόμη και μικτούς γάμους! Έχεις γνωρίσει τη Γωγώ;»

Η Γωγώ γνώρισε τον Κερέμ στις 20 Ιουνίου 2019, σε αυτήν ακριβώς την ταβέρνα. Μηχανικός στα τουριστικά σκάφη που έπλεαν μεταξύ των τουρκικών ακτών και του ελληνικού νησιού, ο Κερέμ συχνά σταματούσε εδώ για καφέ.

«Ήμουν φανατικά αντιτουρκικός εκείνη την εποχή. Δεν μπορούσα ούτε να τον κοιτάξω. Του έφτιαξα τον καφέ με νερό της βρύσης, που δεν πίνεται», παραδέχεται η Γωγώ.

Ο Κερέμ έκανε υπομονή μέχρι που μια μέρα, την πήρε από το χέρι και της ζήτησε να μιλήσει μαζί του. «Εσύ είσαι άνθρωπος και εγώ είμαι άνθρωπος. Αγαπώ με τον ίδιο τρόπο που αγαπάς εσύ», τον θυμάται να της λέει. «Μου μίλησε με απλά, ανθρώπινα λόγια και άρχισα να βλέπω τα πράγματα διαφορετικά», λέει η Γωγώ.

Το φλερτ τους σύντομα εξελίχθηκε σε σχέση. «Οι γονείς μου δεν τον ήθελαν. Μόνο ο παππούς μου είπε: «Πάρε τον, αλλά πήγαινε». Έξι μήνες αργότερα, το νεαρό ζευγάρι μετακόμισε στην Τουρκία. «Στην αρχή ήμουν ανήσυχος. Δεν ήξερα τι αντιμετώπιζα, τι θα έβρισκα εκεί, αν θα μου φερόταν καλά. Μας λένε συνέχεια ότι οι Τούρκοι είναι βάρβαροι. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι είμαστε οι βάρβαροι από πολλές απόψεις. Η πεθερά μου με καλωσόρισε στο σπίτι της και στην καρδιά της και ήταν ο βράχος μου όταν μου έλειπε η οικογένειά μου. Δεν με πίεσε ποτέ. «Υπάρχει μόνο ένας Θεός», έλεγε».

Ένα άλλο πράγμα που την εξέπληξε ήταν το γεγονός ότι οι κανονικοί Τούρκοι δεν φαινόταν να αφιερώνουν τόσο χρόνο ανησυχώντας για την Ελλάδα όσο οι Έλληνες για την Τουρκία. «Δεν τους νοιάζει το νησί ή τι είπε ο Μητσοτάκης. Είναι οι δημοσιογράφοι που μας τρομάζουν, προκαλούν φόβο με τον τρόπο που αναφέρουν τα πράγματα», λέει η Γωγώ.

Η Γωγώ και ο Κερέμ πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος της πανδημίας στην Τουρκία και επέστρεψαν στο Καστελλόριζο πριν από έξι μήνες. Βλέποντας πόσο ταίριαζε το ζευγάρι, οι γονείς της Γωγώ άνοιξαν επίσης το σπίτι και την καρδιά τους στον Κερέμ. Όπως και οι άλλοι νησιώτες. «Ο Κερέμ έχει περισσότερους φίλους από εμένα τώρα», λέει ειρωνικά η Γωγώ.

Το ζευγάρι έχει ήδη συνάψει πολιτικό γάμο και είχε προγραμματίσει να κάνει γάμο στην εκκλησία αυτό το Σάββατο, στις 17 Σεπτεμβρίου. Ο γάμος μεταφέρθηκε για την επόμενη χρονιά, ωστόσο, μετά τον θάνατο του παππού της Γωγώς.

«Μόλις περάσει ένας χρόνος», λέει η Γωγώ, αφιερώνοντας μια στιγμή, πριν πιάσει ξανά το τηγάνι.

Ο κόσμος πηγαινοέρχεται έξω. Το ίδιο και η χελώνα, που έχει βρει ένα ασφαλές καταφύγιο στα γαλήνια νερά του λιμανιού. Κανείς δεν ξέρει από πού είναι: οι παραλίες φωλιάσματος της Ρόδου ή η νοτιοδυτική ακτή της Τουρκίας;

Από news