Η Εργατική Πρωτομαγιά, φέτος στις 5 Σεπτεμβρίου, σηματοδοτεί το «επίσημο» τέλος του καλοκαιριού στις ΗΠΑ. Ώρα να ξεκινήσουν τα σχολεία, να αρχίσουν οι άνθρωποι να σκέφτονται το ερχόμενο φθινόπωρο και τον χειμώνα (πάντα κρύο και χιονισμένο στη Μινεσότα) και να κοιτάξουν πίσω το καλοκαίρι με νοσταλγία ή λύπη.

Το καλοκαίρι του 2022 ήταν μια ένδοξη εποχή για μένα! Μετά από τρία χρόνια αναμονής και αναβολής λόγω Covid, μπόρεσα τελικά να περάσω τρεις εβδομάδες στην Ελλάδα. Αυτό το ταξίδι όμως ήταν διαφορετικό από τα προηγούμενα. Συνήθως έρχομαι στην Ελλάδα με φοιτητές ή με την οικογένειά μου. αυτή τη φορά με συνόδευε η σύζυγός μου και άλλα δύο ζευγάρια. Έξι φίλοι και συνάδελφοι –τέσσερις Αμερικανοί, ένας Αυστραλός και ένας Έλληνας– σχεδιάζαμε αυτό το ταξίδι εδώ και χρόνια και τώρα έγινε πραγματικότητα.

Πάντα χαίρομαι που βρίσκομαι στην Ελλάδα με μη Έλληνες. Μου αρέσει να βλέπω τη χώρα της γέννησής μου μέσα από τα μάτια τους, να υπερηφανεύομαι για την έκπληξή τους και να βλέπω τα πράγματα από τη σκοπιά ενός επισκέπτη που τον πρώτο φορά. Αλλά ήμουν επίσης λίγο νευρικός. Σε αντίθεση με τους μαθητές μου, οι φίλοι μου είναι εξελιγμένοι ταξιδιώτες που έχουν επισκεφτεί πολλά μέρη στην Αμερική, την Ευρώπη και την Αυστραλία. Ήλπιζα ότι η Ελλάδα δεν θα ήταν μια απογοήτευση με κανέναν τρόπο. Όπως αποδεικνύεται ότι οι φόβοι μου ήταν αβάσιμοι, οι φίλοι μου επέστρεψαν με υπέροχες αναμνήσεις και μέσα από το σύγχρονο θαύμα του Facebook βλέπω ότι δίνουν λαμπερές αναφορές στους πολλούς φίλους τους για διακοπές στη χώρα μας.

Περάσαμε λίγο χρόνο στην Αθήνα και το υπόλοιπο στην Κρήτη. Στην πορεία επισκεφτήκαμε πολλά αρχαία μνημεία, γραφικά χωριά και μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές. Τα αρχαία μνημεία ήταν, όπως θα περίμενε κανείς, σαγηνευτικά. Άλλο είναι να βλέπεις φωτογραφίες του Παρθενώνα και άλλο να τον βλέπεις από κοντά και προσωπικά φωτισμένο τη νύχτα. Άλλο είναι επίσης να βλέπεις φωτογραφίες από ελληνικές παραλίες και άλλο να περπατάς στη ροζ αμμουδιά του Ελαφονησίου. Τα καταλύματα ήταν επίσης υπέροχα. επιλέξαμε την Airbnb ως έναν τρόπο για να έχουμε μια αίσθηση οικειότητας. Είχαμε ένα ωραίο διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας –η θέα στον Παρθενώνα από το σαλόνι κόβει την ανάσα– και δύο υπέροχες βίλες στην Κρήτη. Οι ενοικιάσεις αυτοκινήτων και άλλα καταλύματα παραδόθηκαν όπως υποσχέθηκαν επαγγελματίες, ευγενικοί άνθρωποι.

Οι αρχαίες πόλεις ήταν υπέροχες, τα καταλύματα ήταν υπέροχα, αυτό το τοπίο της Ελλάδας μαγευτικό, οι φίλοι μου δεν θα ξεχάσουν ποτέ το ηλιοβασίλεμα στο Σούνιο, αλλά το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι ακόμα οι άνθρωποι της. Εκτός από τους ικανούς επαγγελματίες που συναντήσαμε, όλοι μας εντυπωσίασε η φιλόξενη και γενναιόδωρη φύση των Ελλήνων, που έκανε την όλη εμπειρία ξεχωριστή. Ενώ ζήσαμε την ελληνική φιλοξενία παντού, αυτό που συναντήσαμε στην Κρήτη ξεχωρίζει. Υπάρχουν πολλά υπέροχα μέρη στον κόσμο που θα θέλαμε να επισκεφτούμε, αλλά ένα ταξίδι επιστροφής στην Ελλάδα μπορεί να έρθει νωρίτερα παρά αργότερα.

Γνωρίζω καλά τα προβλήματα με τον τουρισμό μεγάλης κλίμακας. Έζησα από πρώτο χέρι τον τουριστικό κορεσμό πόλεων όπως η Αθήνα, το Ρέθυμνο και τα Χανιά και έχω διαβάσει άρθρα στην Καθημερινή του καθηγητή Στάθη Καλύβα και άλλων που ασχολούνται με αυτό το θέμα. Όποια λύση κι αν βρεθεί, ελπίζω να μην κάνει την Ελλάδα την παιδική χαρά των υπερπλούσιων που αναζητούν την απόλαυση στον ήλιο και την αποκλειστική διαμονή. Ελπίζω να υπάρχει ακόμα χώρος για οικογένειες της μεσαίας τάξης από όλο τον κόσμο που έρχονται στην Ελλάδα για όλους τους σωστούς λόγους, εκπαιδευτικούς και άλλους.

Ο John A. Mazis είναι καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Hamline στο Saint Paul της Μινεσότα.

Από news